Niskoenergetycznie


Dieta niskoenergetyczna ma wiele wariantów i jest przewidziana, przede wszystkim w leczeniu otyłości, ale może być również stosowana w początkowych okresach rekonwalescencji po niektórych przebytych chorobach tj.: anoreksji, wycieńczeniu, kiedy chory stopniowo dochodzi do diety normalnej. 

Zadaniem tej diety jest redukcja masy ciała osoby z nadwagą lub otyłością do wartości tzw. masy należnej i utrzymanie tego stanu 
przez dłuższy czas . 

Przyrost masy ciała więcej niż o 20% powyżej masy ciała należnej musi być określony jako patologiczny dla przemiany materii i układu sercowo- naczyniowego.
W otyłości na pierwszym miejscu należy postawić leczenie dietetyczne, ponieważ wydaje się ono najskuteczniejsze.
Ograniczenie dietetyczne powinno być osiągane kosztem redukcji tłuszczów, od 18 do 30% pokrycia zapotrzebowania energetycznego i węglowodanów a zwłaszcza cukru i słodyczy.
Niezbędne jest także podawanie odpowiedniej ilości owoców i warzyw ze względu na konieczność dostarczenia witamin i składników mineralnych . 
Efekt redukcji masy uzyskuje się przez znaczne, a często bardzo drastyczne, ograniczenie ogólnej ilości spożywanych pokarmów, co w rezultacie pozwala na obniżenie wartości energetycznej racji pokarmowej do poziomu poniżej zapotrzebowania energetycznego, stwarzając tym samym ujemny bilans energetyczny. 

Obniżanie masy ciała powinno przebiegać w sposób łagodny i stopniowy, by organizm mógł przystosować się do zmiany sposobu żywienia. Będący na diecie niskoenergetycznej nie powinni tracić więcej niż 1 kg masy ciała w ciągu tygodnia, bowiem, zbyt szybka i gwałtowna utrata masy może źle wpływać na samopoczucie pacjenta, a dieta temu sprzyjająca często jest przez niego odczuwana jako nadmierne i zbyt wielkie wyrzeczenie. 

Większość pacjentów też osiągających zbyt duże spadki masy ciała na skutek stosowania drastycznie obniżonej wartości energetycznej diety, w krótkim okresie wykazuje tendencję do ponownego przybywania na wadze. 
W diecie niskoenergetycznej jest ograniczana przede wszystkim zawartość tłuszczu dodanego oraz zawartego w produktach spożywczych, ale też eliminuje się produkty będące źródłem węglowodanów, głównie cukrów prostych i sacharozy. 
W uzyskaniu obniżonej wartości energetycznej pomocne jest stosowanie odpowiednich technik kulinarnych przy przyrządzaniu posiłków i potraw. W celu eliminacji nadmiaru tłuszczu zaleca się m.in. gotowanie lub smażenie na parze, grillowanie, pieczenie w folii, stosowanie naczyń do gotowania bez tłuszczu. Ograniczenia dokonywane zarówno w ilości, jak i rodzaju zalecanych w tej diecie produktów spożywczych nie mogą negatywnie odbijać się na stopniu jej zbilansowania. 
Dieta niskoenergetyczna, pomimo ograniczeń, powinna dostarczać odpowiednich ilości białka, witamin oraz składników mineralnych. Im większe są ograniczenia wartości energetycznej diety, tym więcej troski i umiejętności należy wykazywać przy jej planowaniu, tak by uzyskać pożądany spadek masy ciała bez wywoływania niekorzystnych niedoborów żywieniowych. 
Diety o bardzo ograniczonej wartości energetycznej, poniżej 800 kcal/dobę (3350 kJ/dobę) są zazwyczaj dietami niedoborowymi i wymagana jest ich suplementacja preparatami witaminowo-mineralnymi. 

Najczęściej stosowane diety niskoenergetyczne dostarczają 1000 lub 1500 kcal/ dobę (4190 lub 6285 kJ/dobę). 
Stosowanie diety niskoenergetycznej nie powinno, wbrew dawniejszym poglądom, wiązać się  z ograniczeniami w przyjmowaniu płynów chyba, że obok otyłości w organizmie występują jeszcze inne schorzenia lub np. obrzęki a ilość spożywanej wody powinna być taka sama jak w żywieniu osób zdrowych, czyli ok. 2l. Zaleca się jedynie, aby była to niegazowana woda mineralna lub napoje bez dodatku cukru. 

 

Nasza Klasa Wykop

 

Dobierz idealną dietę dla siebie!


Założ konto!